Osmanlı’da Halkla İlişkiler II. Mahmut Dönemi ve İletişim Politikaları

Özet

Osmanlı Devleti’nde halkla ilişkilerin tarihi, geleneksel yönetim anlayışının bir yansıması olarak
yöneten ile yönetilen arasında kurulan iletişim pratikleriyle şekillenmiştir. Bu çalışmada, II.
Mahmut döneminde halkla ilişkiler anlayışı; camiler, vakıflar, fermanlar, merasimler, gazeteler
ve geziler gibi çeşitli iletişim araçları üzerinden incelenmiştir. Söz konusu dönem, yalnızca siyasal
reformların değil, aynı zamanda iletişim süreçlerinin dönüştüğü bir zaman dilimidir. Makalede
bu dönüşüm, modern halkla ilişkiler kuramları ışığında yeniden yorumlanmaktadır. Bu
bağlamda Grunig ve Hunt’ın dört model yaklaşımı kuramsal referans olarak değerlendirilmiştir.